Deben tener cuidado, sin embargo, porque a veces un pedazo de hielo que utilizan como base se puede fusionar o desaparecer con la marea. PINGÜINO ADELIE-Es corto, pero ancho, por lo … [11], É a única especie de pingüín que se reproduce durante o duro inverno antártico,[12] facendo viaxes de entre 50 e 120 km sobre o xeo para chegar ás colonias de reprodución, que poden constar de miles de individuos. Neste período ámbolos dous proxenitores aliméntanse no mar e retornan de forma periódica para alimentar ás crías. A esperanza de vida destes pingüíns é xeralmente duns 20 anos no seu hábitat natural, aínda que hai datos que indican que algúns exemplares poden vivir ata os 50 anos de idade. [20], Os pingüíns emperador reprodúcense no ambiente máis frío habitado polas aves, con temperaturas que poden acadar os -40 °C e ventos de ata 144 km/h. [61], As femias poñen un ovo de entre 460 e 470 gramos en maio ou comezos de xuño. En el caso de que el pingüino hembra tome la piedra, esto implica que ella reconoce al pingüino como su pareja. [6], O investigador norteamericano Gerry Kooyman publicou en 1971 os resultados dun estudo no que se suxeitaron uns dispositivos de gravación automática a unha serie de exemplares para rexistrar os seus mergullos. }else{ O nome específico déuselle na honra do naturalista alemán Johann Reinhold Forster, quen acompañou o capitán James Cook na súa segunda viaxe e nomeou oficialmente outras cinco especies de pingüíns. [93] A especie foi representada nunha moeda de 10 francos belgas de 1962 como parte dunha serie sobre expedicións antárticas. Estas colonias de cría adoitan localizarse en zonas onde os cantís de xeo e os icebergs serven como protección ante o vento. En última instancia, los pies y las piernas de los pingüinos son más adecuados para la natación y el buceo en el mar, que es donde pasan la mayor parte de su tiempo. Puede permanecer sin comery sin moverse durante dos meses, empollando suhuevo. Los pingüinos tienen que ser lugares cercanos a desconfiar de la cuerda floja o abierta. } [36] A temperaturas superiores aos 20 °C estes pingüíns axítanse debido ao incremento da súa temperatura corporal e a aceleración do seu metabolismo para incrementar a perda de calor. [6][43], A poboación total estimouse no 2009 nuns 595 000 exemplares adultos, en 46 colonias coñecidas espalladas pola Antártida. Gritan durante un tiempo considerable, esta melodía se llama “Tune of the Heart”. [8] A súa lingua ten unhas pugas que impiden que se lles escapen as presas ao cazalas. [22] A súa hemoglobina e mioglobina son capaces de transportar osíxeno a baixas concentracións de sangue. [76] No Xapón, a especie mantense no Acuario Público de Nagoia e en Wakayama Adventure World, reproducíndose con éxito neste último. [48], Tanto os machos como as femias poden desprazarse ata 500 km dende as colonias na procura de comida para alimentar as súas crías, cubrindo unha área de entre 82 e 1454 km por individuo en cada viaxe. Sin embargo, los pingüinos tienen el tipo adecuado de condiciones para trineos. Isto permítelles seguir actuando a niveis moi baixos de osíxeno que de non ser así resultarían na perda de consciencia do animal. Tras isto os pais establecen quendas para coidar das crías e ir ao mar a alimentarse. [60], Os pingüíns emperador son monógamos en serie. O macho deixa a colonia nese momento para pasar un tempo de ata uns 24 días no mar alimentándose antes de volver á colonia. [6] [45] Na década dos anos 1960 conseguiu recuperarse considerablemente,[45] aínda que no 2009 volveu verse reducida de novo ata unha poboación estimada duns 300 exemplares. El 'kumimanu', nombre que se ha dado a la criatura y que viene del maorí "pájaro monstruoso", se dejaba ver por los mares del sur con sus 1,77 metros y cien kilos. Entre decembro e xaneiro tódolos membros do grupo viaxan ata o mar aberto, onde pasan o resto do verán alimentándose. [34], Os pingüíns emperador teñen a capacidade de manter a súa temperatura corporal dentro dun extenso rango de temperaturas estable sen ter que alterar o seu propio metabolismo. Un pingüín emperador macho pode chegar a soportar o frío antártico durante máis de dous meses mentres protexe os ovos, sen alimentarse en absoluto durante este tempo, o que lles provoca unha perda de peso duns 12 kg. [7] Unha cría cunha pouco habitual plumaxe de cor completamente branca foi atopada no 2001, mais non se considerou albina ao non ter os ollos rosas. [44] Sábese que as colonias poden flutuar no número de membros ao longo do tempo, chegando a dividirse noutras máis pequenas que se afastan do grupo maior, algunhas destas chegando a desaparecer por completo. [9] Cando caza pode estar mergullado ata 18 minutos, e chegar a unha profundidade duns 535 metros. [7] O proceso da muda é rápido nesta especie en comparación con outras aves, levándolles só uns 34 días. Algúns exemplares en catividade conseguiron reproducirse con éxito ao seren inducidos a isto mediante sistemas de iluminación que imitaban as horas de luz solar da Antártida. [15], Xunto coa especie de cor semellante pero menor tamaño, o Aptenodytes patagonicus, o pingüín emperador é unha das dúas especies existentes do xénero Aptenodytes. } [94], Adaptación á presión e á falta de osíxeno, Unión Internacional para a Conservación da Natureza, Diccionario Enciclopédico Galego Universal, "Penguins Safely Lower Oxygen to "Blackout" Levels", "King penguin: The Forsters, King and Emperor", "Multiple gene evidence for expansion of extant penguins out of Antarctica due to global cooling", "Emperor Penguin, Aptenodytes forsteri at MarineBio.org", "Scientists find rare all-white emperor penguin", "Emperor Penguins: Uniquely Armed for Antarctica", "Eighth record of the Emperor penguin Aptenodytes forsteri at South Georgia", "Upstroke thrust, drag effects, and stroke-glide cycles in wing-propelled swimming by birds", "Heart rates and swim speeds of emperor penguins diving under sea ice", "Penguin huddle secrets revealed with time lapse footage", "Sub-ice foraging behavior of emperor penguins", "Management of penguin populations in North American zoos and aquariums", "First Recorded Loss of an Emperor Penguin Colony in the Recent Period of Antarctic Regional Warming: Implications for Other Colonies", "Emperor penguins at risk of extinction, scientists warn", "La Marche de l'empereur, un film de Luc Jacquet", "Behind the Scenes of the New Movie "Surf's Up, https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pingüín_emperador&oldid=5600759, licenza Creative Commons recoñecemento compartir igual 3.0. [58] Atopa a súa parella entre os centos de membros do grupo mediante chamadas vocais e pasa a encargarse de coidar a cría, pasándolle o alimento regurxitado que leva almacenado no estómago. [6][20][21], Ao igual que todas as especies de pingüíns, teñen un corpo hidrodinámico que reduce a fricción coa auga cando se mergullan, e unhas ás ríxidas en forma de aletas. [15] Tamén se teñen rexistrado individuos errantes na Illa Heard,[41] Xeorxia do Sur,[42] e no sur de Nova Zelandia. for (i=0; i < id_menu.length; i++){ A mesma investigación estimou que o 1% dos acabados de nacer serían capaces de acadar os 50 anos de idade. los vertebrados se conocen por [84], O ciclo de vida único desta especie nunhas condicións ambientais tan desfavorables foi descrita varias veces nos medios escritos e visuais. O explorador Apsley Cherry-Garrard declarou: "Tendo todo en consideración, non creo que ninguén máis na Terra pase peor tempo que un pingüín emperador". Cando atopa unha femia receptiva, ámbolos dous quedan de pé ou un fronte ao outro, estendendo a cabeza e o pescozo e mantendo a postura por varios minutos. [50] En terra, pode camiñar cambaleándose cara os lados ou deslizarse sobre o seu ventre polo xeo, propulsándose coas patas traseiras e as ás. El pingüino rey es un ave no voladora de gran tamaño, pues es el segundo pingüino más grande después de la especie Emperador. O Macronectes giganteus é o predador principal das crías en terra, sendo responsable de ata un 34% das mortes de crías nalgunhas das colonias. En los acantilados muy irregulares, los pingüinos pueden utilizar sus picos como para romper el hielo de un escalador de roca, para obtener condiciones más estables. [19] O peso medio dos machos a comezo da tempada de cría é duns 38 kg, e o das femias é duns 29,5 kg. En comparación con otros animales de aproximadamente el mismo tamaño, los pingüinos usan el doble de energía para caminar. Las condiciones ideales son la nieve blanda, por lo que el pingüino se hunden ligeramente. Cuando está en la superficie, el pingüino emperador o antartico intercambia la forma en cómo se desplaza, sea con su particular andar de lado a lado por lo cortas de sus patas o deslizándose boca abajo ayudándose con sus alas y patas. O macho pasa o inverno incubando o ovo apoiándoo nos pés e cubríndoo co seu corpo, durante uns 64 días consecutivos ata que a cría racha a casca e sae do ovo. [60] A súa forma semella en certa medida á dunha pera, son de cor branca e verde pálido, e miden ao redor de 12 × 8 cm. En menos empinadas colinas, algunas especies de pingüinos, incluyendo pingüinos emperador o los pingüinos de Adelia viven en la Antártida, son famosos por trineo. Só teñen unha parella ao ano, manténdose fiel durante todo ese tempo. [57] As candorcas cazan principalmente a exemplares adultos, aínda que son capaces de atacar a pingüíns de calquera idade e tamaño unha vez atopados na auga. [23] As crías pesan ao redor duns 315 gramos ao saír do ovo, e comezan a botar plumas ao acadar aproximadamente o 50% do seu peso adulto. [8], Aliméntase principalmente de peixes, crustáceos e cefalópodos. [24], A plumaxe escura tornase marrón no verán antártico, dende novembro ata febreiro, antes da muda anual de xaneiro e febreiro. [90], O filme de animación Happy Feet de 2006 ten como personaxes a varios pingüíns emperador, sendo o protagonista un ao que lle encanta bailar. for (i=0; i < id_menu.length; i++){ } Estos animales alcanzan la madurez sexual a los 3 años, aproximadamente. [13] Pola contra, só un 19% das crías sobreviven ao seu primeiro ano de vida,[26] o que fai que o 80% da poboación de pingüíns emperador se compoña de adultos de máis de cinco anos. Datos de cascabel de Diamondback occidental para los niños, Condiciones para un Eclipse Total de Sol y Luna Nueva. [13], Esta especie foi descrita por primeira vez en 1844 polo biólogo inglés George Robert Gray, quen creou o nome xenérico dende elementos do grego antigo, ἀ-πτηνο-δύτης [a-ptēno-dytēs] 'mergullador sen ás'. [79] Nun estudio de 1997 determinouse que os grupos de crías tornábanse máis inquedos ao aproximarse en helicóptero a uns 1000 metros delas. [75] Na China, o primeiro exemplar nado en catividade fíxoo no Laohutan Ocean Park en agosto de 2010. [16] Os estudios do comportamento e xenética dos pingüíns suxiren que o xénero Aptenodytes é basal, separado dunha das pólas que deu lugar ao resto de especies de pingüíns existentes. Cando isto ocorre son capaces de erguer as súas ás incrementando a superficie en contacto co aire nun 16%, o que axuda na perda de calor. Entre elas, aturan un incremento de presión de ata 40 veces a da superficie, o que en moitos outros organismos terrestres causaría barotraumas. [83] En xuño de 2014 outro estudo da mesma institución concluíu que o cambio climático está a ser un factor de risco para as poboacións de pingüíns emperador, debido a perda do xeo mariño. El plumaje es característicamente negro en el dorso, la cabeza, el mentón, la espalda, la región dorsal de l… [20] Esta plumaxe negra contrasta claramente co resto de cores máis claras.  Nos pingüíns xoves, as manchas dos oídos, a barbela e a gorxa son de cor branca, e o bico de cor negra. Respuesta. [15] A colonia do cabo Crozier no mar de Ross viu o seu tamaño reducido drasticamente entre as primeiras visitas da Expedición Discovery en 1902 e 1903[12] e as seguintes visitas da Expedición Terra Nova en 1910 e 1911. Estos pingüinos de penacho amarillo también son conocidos por dar el primer paso en lugar de buceo ya que la mayoría de los otros pingüinos. function openMenu(id){ Cando isto ocorre a cría falece rapidamente, xa que o ovo non é capaz de soportar as baixas temperaturas do chan conxelado. [85] O documental francés La Marche de l'empereur tivo unha extensa distribución en cines de todo o mundo en 2005, contando a historia do ciclo reprodutivo desta especie. [56], Os únicos predadores coñecidos por atacar os pingüíns emperador adultos e saudables nas augas mariñas son mamíferos acuáticos. [60] Para sobrevivir ao frío e aos ventos de ata 200 km/h os machos forman un grupo pechado, facendo quendas no interior do mesmo. [10] Desenvolveu varias adaptacións para facilitar este proceso, como unha hemoglobina cunhas características que lle permiten traballar de forma eficaz cun baixo contido de osíxeno, uns ósos sólidos para reducir o barotraumatismo, e unha capacidade de diminuír a actividade do seu metabolismo e deter as funcións de órganos non esenciais. [82], Un estudo da institución Woods Hole Oceanographic Institution en xaneiro de 2009 determinou que os pingüíns emperador poderían estar no bordo da extinción cara ao ano 2100 debido ao cambio climático global. [58] Os proxenitores fan quendas desta forma alternando a cría coa alimentación no mar. [32], Cando se mergullan, o uso de osíxeno redúcese considerablemente. [29] As plumas fornecen entre o 80 e o 90% do seu illamento, e posúen unha capa de graxa baixo a pel que pode acadar os 3 cm de ancho. As crías teñen habitualmente unha plumaxe de cor gris prateada, coa cabeza negra e branca. Ambos sexos pueden alcanzar alturas de hasta 1,20 metros. [60] A estreita marxe de oportunidades de emparellamento semella ser unha influencia para isto, xa que a prioridade por aparearse habitualmente fai que descarten a espera pola parella do ano anterior. } 6. Los machos suelen ser ligeramente más robustos que las hembras pesando hasta 40 kilogramos, mientras que las hembras pueden llegar a pesar cerca de 30 kg. Se deslizan sobre sus vientres, utilizando sus aletas para la orientación y las piernas para la propulsión. [67] Estas gardarías poden conter ata varios miles de crías nun compacto grupo, sendo esenciais para a súa supervivencia nas baixas temperaturas da Antártida. [15] Dende 2009 rexistráronse varias colonias en superficies xeadas de lagoas interiores, no canto de na superficie xeada do mar nas costas. [62] O 15,7% do peso destes ovos correspóndelle á casca, que ao igual que noutras especies de pingüíns é relativamente grosa, o que minimiza o risco de rachadura. As plumas emerxen dende a pel tras acadar un terzo da lonxitude total, e antes da perda das vellas plumas, axudando a reducir a perda de calor. As crías adoitan xuntarse no centro destes grupos, ao ser aí onde o vento chega menos frío. Aunque ambos son parecidos, cada uno posee características distintas tanto físicas como de estilo de vida. O pingüín emperador[2][3] (Aptenodytes forsteri) é unha especie de ave esfenisciforme da familia Spheniscidae, endémica da Antártida, sendo a máis alta e con máis peso de tódalas especies de pingüíns en existencia. [49] A súa velocidade media ao nadar é de entre 6 e 9 km/h. [65][66], A cría pode tardar entre dous e tres días en saír por completo do ovo, xa que a casca do mesmo resulta moi grosa. Sus grandes pies son palmeados para ayudar con la natación, y también tienen garras que son útiles para colgar en superficies heladas. if (id != id_menu[i]){ [7] Como todos os pingüíns non poden voar, ao ter ás ríxidas e planas e un corpo hidrodinámico particularmente adaptado a un hábitat mariño. [10] Investigacións posteriores feitas cun só exemplar indicaron mergullos regulares ata os 150 metros en augas duns 900 metros de profundidade, e mergullos pouco profundos de menos de 50 metros intercalados con outros de máis de 400 metros en augas de 450 a 500 metros de profundidade. [47] Este comportamento suxeriu un padrón de alimentación feita preto do fondo mariño. A primeira ocasión foi no quinto episodio da serie de 1993 Life in the Freezer,[88] a segunda na serie de 2006 Planet Earth,[89] e finalmente a terceira na serie de 2011 Frozen Planet. [17] As probas de ADN mitocondrial e ADN nuclear indicaron que esta separación ocorreu hai uns 40 millóns de anos. Este rango esténdese dende os -10 °C ata os 20 °C. [57][72], A especie foi capaz de reproducirse fóra da Antártida en SeaWorld San Diego, onde naceron máis de 20 novos membros dende 1980. [27] Empregan un complexo conxunto de chamadas que resultan dunha importancia crítica para o recoñecemento individual entre proxenitores, crías e parellas,[20] sendo a variación de chamadas máis ampla de tódolos pingüíns. [33] Os pingüíns acicálanse co seu pico para facilitar este illamento e para manter a plumaxe aceitosa e impermeable. Os peixes adoitan ser a fonte de alimento máis importante, e o Pleuragramma antarcticum ocupa gran parte da súa dieta. Os adultos cesan a alimentación neste tempo. Os machos que retornan ao mar trala incubación diríxense directamente cara a zonas de augas abertas permanentes, chamadas polinias, ata uns 100 km de distancia da colonia. As causas principais do incremento deste risco son a diminución do alimento dispoñible polos efectos do cambio climático e a pesca industrial masiva. [22] Os machos e as femias teñen unhas cores semellantes, con plumas negras cubrindo a totalidade das súas costas e que tamén chegan á cabeza, á barbela, á gorxa, á parte superior das aletas e á cola. ... PINGÜINO EMPERADOR- Es el más grande de todos los pingüinos.- Vive en la Antártida.- Es el macho quien se hace cargo del huevo despuésque la hembra lo pone. [56], Os pingüíns emperador poden ter crías cando acadan os tres anos de idade, mais non adoitan ter as primeiras ata entre un e tres anos máis tarde. [8] Malia súa aparencia pode chegar a exercer unha forza considerable, demostrado nun caso particular no que un grupo de 6 persoas tiveron dificultades para atrapar a un exemplar co propósito de levalo posteriormente a un zoolóxico. [67], As femias adoitan retornar á colonia nun período de tempo variable, dende cando a cría sae do ovo ata uns dez días máis tarde, dende mediados de xullo ata comezos de agosto. Sin embargo, a veces tienen que viajar por tierra hasta encontrar una zona de anidación, su miembros colonia o para escapar de un depredador. [24] O ciclo reprodutivo anual comeza co inverno antártico, en marzo e abril, cando as colonias de pingüíns adultos viaxan ata as zonas de cría, desprazándose entre 50 e 120 km terra dentro dende os bordos do xeo. Os ósos dos pingüíns son sólidos, sen ocos cheos de aire, permitíndolles soportar este tipo de presións sen risco de sufrir danos. Play this game to review Zoology. ¿Cómo se desplazan?• Caminando.• Nadando.• Deslizándose sobre el vientre en el hielo. [46] Outro estudo semellante posterior revelou que unha femia acadara unha profundidade de 535 metros preto do estreito McMurdo. As principais colonias de cría localizáronse no cabo Washington, a Illa Coulman, a Estación de investigación Halley, o cabo Colbeck e o glaciar Dibble. Los pingüinos emperadores, se caracterizan por ser los más grandes y con mayor masa corporal de entre las especies de pingüinos actuales. Pode mergullarse de novo e repetir esta secuencia varias veces seguidas sen necesitar saír a superficie para respirar. [60] Esta especie é a única na que se ten observado este comportamento; no resto de especies de pingüíns ámbolos dous proxenitores fan quendas para incubar os ovos. Los pingüinos tienen piernas fuertes, pero cortas. Por outra banda, a taxa de éxito nos nacementos reduciuse co posterior incremento da cuberta xeada no mar. 10. [4] Os machos e as femias son semellantes en plumaxe e tamaño, poden acadar entre 110 e 130 cm de altura[5] cun peso de entre 22 a 45 kg. Pingüino emperador incubación y ambienteEl ambiente del pingüino emperador se limita en la Antártida. } [60] Se o proxenitor que está a incubar non recibe o relevo antes de quedar sen enerxías volverá ao mar para alimentarse, abandonando a cría na colonia, que con toda probabilidade non será capaz de sobrevivir por si mesma. [4] O seu peso é variable segundo a estación do ano, xa que tanto os machos coma as femias perden unha cantidade substancial de masa corporal nos períodos de cría e incubación dos ovos. Algunas especies más pequeñas de pingüinos, como Rockhopper, realmente saltan en vez de caminar para llegar a sus nidos en los acantilados. Este estudo valeuse dun modelo matemático para predicir como a perda do xeo mariño por mor do cambio climático podería afectar a unha gran colonia de pingüíns emperador na rexión Terre Adélie. UNO DE LOS ANIMALES MAS PREPARADOS PARA EL CLIMA HELADOR DE LA ANTARTIDA XD. [4] Os machos e as femias son semellantes en plumaxe e tamaño, poden acadar entre 110 e 130 cm de altura [5] cun peso de entre 22 a 45 kg. Respuesta. Por outra banda, son capaces de manter a plumaxe pegada ao corpo cando están na auga, realizando unha función impermeable, facendo así que a pel non entre en contacto directo coa auga. Los depredadores como las focas leopardo, que preferirían una emboscada en el suelo. La velocidad media de pingüinos caminando sobre el suelo varía dependiendo de la especie, pero puede variar de 1 mph a 2,5 mph. Lee el texto y responde las preguntas El pingüino Emperador El pingüino Emperador es un animal que vive solo en la Antártida y es el pingüino más grande de todos los pingüinos que existen en el planeta. el pinguino emperador es una de las muchas aves que no vuelan. A mandíbula superior do seu bico de 8 cm é negra, mentres que a inferior pode ser de cor rosa, laranxa ou lila. Os machos fican quedos no sitio apoiando a cabeza no peito e logo inhalan aire e fan unha chamada de cortexo que dura uns dous segundos. El pingüino Emperador, como los demás pingüinos, es un ave. Es decir, tiene plumas en todo su cuerpo, tiene alas y se reproduce por huevos. [77], En 2012 o pingüín emperador pasou de estar considerada como unha especie de preocupación menor a case ameazada pola IUCN. document.getElementById(id_menu[i]).style.display = "none"; [73][74] Considerada como unha especie bandeira, en 1999 había 55 individuos en catividade en zoolóxicos e aquariums de Norteamérica. A última edición desta páxina foi o 14 de outubro de 2020 ás 23:47. [71], A comezos de novembro as crías comezan a mudar a plumaxe, o que pode levarlles ata dous meses e habitualmente non completan cando marchan da colonia. [67] Se a cría sae do ovo antes de que a nai retorne, o pai aliméntaa cunha substancia callada composta dun 59% de proteínas e un 28% de lípidos, producida por unha glándula que se atopa no seu esófago. [20] Existen rexistros de tres colonias terrestres: unha xa desaparecida nunha restinga nas Illas Dion na Península Antártica,[38] outra nun cabo no glaciar Taylor dentro do Territorio Antártico Australiano,[39] e a máis recente delas na baía de Amundsen. O Hydrurga leptonyx adoita cazar tanto a adultos como a individuos máis xoves cando entran na auga para alimentarse. Tras este período, ámbolos dous sexos quédanse nuns 23 kg de peso. Tamén se teñen rexistros nos que se poñen de costas ao vento para conservar a calor corporal. Los huevos de pingüino son más pequeños que otras especies de criaturas aladas cuando se contrastan relativamente con la pesadez de las aves parentales; a 52 g (2 oz), el pequeño huevo de pingüino pesa el 4,7% del peso de su madre, y el huevo de pingüino soberano de 450 g (1 lb) pesa el 2,3%. [55] Os proxenitores das crías deféndenas destes ataques, malia que é habitual que sexan máis pasivos nos casos en que as crías presenten un estado de saúde deteriorado. [44], O pingüín emperador é un animal social. Animales en las Montañas Rocosas canadienses, Los códigos de cupones de descuento en línea de Ropa de Mujer. [1][78] Xunto con outras nove especies de pingüíns, pasou posteriormente a considerarse a súa inclusión no Endangered Species Act nos Estados Unidos. Este novo estudo predixo que no 2100 todas as 45 colonias rexistradas desta especie terían unha redución moi considerable no seu número de individuos, na súa maioría pola perda do seu hábitat e a consecuente diminución do alimento dispoñible. Ten a maior densidade de plumas de tódalas especies de aves, cunhas 15 plumas por cm2. É a quinta especie de aves máis pesada existente, só por detrás das especies máis grandes de Struthioniformes. El comienzo del ciclo reproductivo del pingüino emperador. Estes resultados indicaron que a especie podía acadar unha profundidade de ata 265 metros, pasando períodos de tempo baixo a superficie de ata 18 minutos. startList = function allclose() { [5] O seu peso pode variar entre os 22,7 e os 45,4 kg, sendo os machos máis pesados que as femias. [54], Entre os predadores dos pingüíns emperador atópanse tanto outras aves coma mamíferos acuáticos. [14] Forster puido ser a primeira persoa en divisar esta especie entre 1773 e 1774, xa que rexistrou o que pensou que eran exemplares de A. patagonicus, mais pola localización do avistamento estes eran con toda probabilidade A. forsteri realmente. Pies de un pingüino es más como un contoneo, pero este movimiento de ida y vuelta es en realidad el uso eficiente de la energía para el pingüino. La coloración es similar en ambos sexos. Ellos tratan de mantenerse en un grupo grande, ya que disolvió quizás más probable ser atacado. Debido a estes factores, a especie adaptouse de varias maneiras para contrarrestar as perdas de calor. [13], Ao non ter un lugar permanente de cría que os individuos da especie poidan usar para localizar a súa parella ou cría, os pingüíns emperador empregan unhas chamadas vocais como método de identificación. Por mor destas variacións, considerouse que a especie ten unha sensibilidade especialmente alta perante os cambios climáticos.
2020 cómo se desplaza el pingüino emperador